วันเบาเบาที่สวนรถไฟ

IMG_1201
image_pdfimage_print

สวนวชิรเบญจทัศ  หรือสวนรถไฟ  เป็นส่วนสาธารณะใจกลางกรุงเทพอีกแห่งที่มีขนาดใหญ่ กว้างขวาง และมีกิจกรรมเยอะแยะมากมายสำหรับวันหยุด

ผมเคยมาสวนแห่งนี้อยู่ประมาณ 2 ครั้ง ครั้งแรกเป็นมินิคอนเสิร์ตอะไรสักอย่าง จำไม่ได้แล้ว ครั้งที่ 2 เป็นการจัดโชว์รถไฟจำลอง และหลังจากนั้นก็ไม่ได้มาอีกเลย จนกระทั่งเรียนถ่ายรูป จึงได้ทราบว่าที่นี่เป็นอีกแหล่งที่เราสามารถมาฝึกถ่ายภาพได้

IMG_1132

การเตรียมตัว?

 

การเดินทางมาที่นี่ต้องดูให้ดี เพราะทางเข้าถ้าเผลอ.. เลยง่าย ๆ ครับ ถ้ามาจากทางลาดพร้าว หมอชิต ผมว่าไม่เท่าไร เกาะเรียบซ้ายมือมาได้ แต่ถ้ามาจากทางหลักสี่ อันนี้รบกวนขับรถเก่ง ๆ หน่อย เพราะต้องตัดถนนฝ่าเข้ามา เนื่องจากทางเข้า ค่อนข้างใกล้กับจุดที่ยูเทิร์นมาอย่างมากครับ

 

เมื่อมาถึง มีที่จอดรถหรือไม่ ลุ้นหน่อย ถ้าบังเอิญมาเจอเขากำลังจัดงานอะไรอยู่ ก็ทำใจครับ  เริ่มต้นที่ 20 บาทให้กับการรถไฟกันเลยทีเดียว มีที่จอดหรือไม่ ไม่การันตี แต่เก็บเงินก่อนเลย 20 บาท แม่เจ้า! ถ้าผมไม่ใช่คนรักรถไฟนี่ ผมมีเคืองนะ

 

จ่ายเงินเป็นทีเรียบร้อยก็หาที่จอดรถกัน  สำหรับผม วันนี้ถือว่าค่อนข้างโชคไม่ดีหน่อย มีการจัดวิ่งฟูลคัลเลอร์อะไรสักอย่าง (ผิดพลาดขออภัย เพราะเรื่องวิ่งแล้วเลอะเทอะนี่ผมไม่สันทัด)  จำได้ว่าปีที่ผ่านมา กลุ่มนี้จัดทีสวนลุมฯ  ทำไมปีนี้มาจัดทีนี่ได้ กรรมของผม  เสียงดนตรีแดนซ์กระจาย ถ้าไม่เห็นว่าจัดงานวิ่งนี่ ผมนึกว่าเปิดบาร์เกย์ที่นี่กันแล้ว แต่ละเพลงที่เปิด ชวนให้เต้นจริง ๆ (แล้วนกของผมที่จะมาถ่าย มันจะอยู่ให้ถ่ายไหม)

 

วันนี้ที่จอดรถ แน่นสุด ๆ ผมไปได้ที่จอดรถก็เลยสนามไดร์ฟกอล์ฟไป…  จอดรถเสร็จก็เตรียมพร้อมกัน วันนี้เรามากันชุดเล็ก 2 คนเท่านั้น

 

มีปัญหากับกาแฟเย็น!

 

อ๋อ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ค่ือ เราทั้งสองสั่งกาแฟเย็นคนละแก้ว  เอสเพรสโซ่เย็น กับ ลาเต้เย็น  ได้รับมาทั้ง 2 แก้ว ราคาก็แก้วละ 40 บาท (ราคาใช่ย่อย  อีก 10 บาท ได้กาแฟเย็นอเมซอนแล้ว)  ดูดกันไปคนละอึก แล้วก็มองหน้ากัน  ลองแลกแก้วกัน  ได้ความว่า.. ตกลงชงผิด หรือส่งให้ผิด ขานชื่อกาแฟผิดรึเปล่า  คือลาเต้เย็น รสชาติเข้มข้นเหมือนเอสเพรสโซ่  ส่วนเอสเพรสโซ่เย็นกลับมีรสชาตินมเนียน ๆ เหมือนลาเต้ เฮ้ออ แล้วแก้วกันไปในที่สุด  และท้ายสุด ๆ ผมก็รับผิดชอบทั้งสองแก้ว เพราะคู่หู ไม่สามารถบริโภคต่อได้

IMG_1105

ไปถึงก็เจอ… กระรอก.. ก็ถ่ายภาพไป.. เสียงดนตรีกลางสวนก็เร้าใจขึ้นเรื่อย ๆ  เริ่มกิจกรรมพอดี  สีชมพูฉีดกระจายเป็นฝุ่นลอยฟุ้งไปทั่ว  ผมก็รีบเปลี่ยนเลนส์ก่อน เพราะคงต้องใช้ Telephoto ทั้งงาน  โดยงานนี้ก็ใช้คู่หูตัวเดิม 70-300 VC

 

ไม่รู้ว่า ถ้ามันเงียบกว่านี้ นกจะออกมาเดินโชว์มากกว่าเดิมรึเปล่า ตอนนี้ที่เห็นก็จะมีนกกระยาง อีกา  กระรอก และมากที่สุด “นกเอี้ยงสาลิกา”  นอกจากนั้น ผมก็พยายามจะหา  เห็นมีนกหางสีฟ้า บินโฉบไปมา แต่ก็ไกลเกินกว่าที่ 300mm ของผมจะสอยได้

 

เดินไป ก็หลบจักรยานไป  แล้วก็สวนทางกับนักวิ่งสีพ่นทั้งหลาย ก็น่ารักดีนะ

 

ที่จริงแล้ว ผมควรจะเดินไปตามทาง ซึ่งมันก็จะสวนกับทางจักรยาน แต่เราเลือกจะเดินไปตามทางจักรยาน ดังนั้นก็ต้องคอยหลบกันวุ่นอยู่..

IMG_1214

IMG_1193

IMG_1198

IMG_1201

 

IMG_1211

IMG_1215

พื้นที่กว้างขวางแบบนี้ ต้องเจาะสำรวจก่อน งั้นเราไปสวนผีเสื้อกัน.. ไม่คิดหรอกนะครับว่า ทริปเล็ก ๆ นี้จะกลายเป็นว่า ได้ภาพงามที่สุดจากเหล่าผีเสื้อนี่เอง  หยุดและเก็บภาพที่นี่นานที่สุดละ  แล้วเราก็ออกเดินกันต่อ

 

เลาะเรื่อยไป ไม่เจออะไรนอกจาก นกเอี้ยงสาลิกา  จนกระทั่งมาเจอนกกระยาง และนกกินปลา (นกอะไรไม่รู้)  แล้วก็ต้องสะดุ้ง เมื่อยาม (ขอเรียกว่ายาม) เดินเข้ามาและทักว่าผมได้ขออนุญาตกับทางกองอำนวยการ เกี่ยวกับการเอากล้อง DSLR เข้ามาใช้ ถ้าเป็นกล้อมือถือไม่มีปัญหา แต่ถ้าเป็นกล้องใหญ่แบบนี้ (ใหญ่ตรงไหน 600D เนี่ยะ)  ต้องไปขออนุญาต  ผมขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงด้วย จึงบอกว่า เลิกถ่ายแล้วกำลังกลับ  ว่าแต่กองอำนวยการอยู่ที่ไหน  ยามคนนั้นชี้ไปตามทาง ผมออกเดินต่อ หัวเสียเล็กน้อย

 

เจอพี่ยามอีกสองคน ผมตัดสินใจถามคนที่ 2 ว่ากองอำนวยการอยู่ไหน  เขาชี้ว่า ข้างหน้ามีเสาธงด้านหน้า โอเค ผมเดินไปทันที  เมื่อไปถึง ก็พบกับพี่ยามอีกคน  จึงสอบถาม กลับปรากฏว่า แบบนี้ไม่ต้อง คือออกเดินถ่ายภาพทั่วไป ไม่เป็นไร ผมจึงย้อนถามเกี่ยวกับที่ยามคนแรกพูด เขาก็ได้แต่ยิ้ม

 

กรณีแบบนี้ผมเอามาเล่า ไม่ได้เอาเรื่องอะไรนะ แต่แค่อยากให้เพื่อนผู้อ่านทราบดังนี้

 

ถ้าเป็นเดินถ่ายภาพทั่วไป Street ไปเรื่อย  ไม่มีขาตั้งกล้อง อันนี้ก็เดินไปเถอะ นะ  ถ้ามียามทัก ก็บอกเลยว่ากองอำนวยการอนุญาต

IMG_1007

แต่กรณีที่ต้องขอ ก็คือ กรณีไปถ่ายพรีเว็ดดิ้ง  ถ่ายรับปริญญา  โฆษณา งานถ่ายแบบ หรือเพื่อการค้า ต่าง ๆ เหล่านี้ต้องไปติดต่อขออนุญาตนะจ๊ะ..บอกไว้ที่นี่เลย

 

หลังจากนั้นเราก็ตัดสินใจจบทริปเลย เอาไว้คราวหน้า รวมทีมมาได้มากกว่านี้ คงสนุก และคงไม่มีเสียงดนตรีแดนซ์กระจายแบบนี้อีก  น้องนก..จะได้ออกมาบินออกมาโชว์ให้เราได้เก็บภาพกัน

 

ลากันตรงนี้นะครับ

 

เขียนโดย อาทิตย์