สิงคโปร์ครั้งที่ 2 วันที่ 2

IMG_4528
image_pdfimage_print

กำหนดการสำหรับวันนี้เป็นการใช้บริการรถไฟฟ้าเล็กน้อย เนื่องจากเราจะหันไปใช้บริการรถเมล์ประจำทางกันบ้าง ผมเชื่อว่าคนไทยที่ไปเที่ยวสิงคโปร์ ไม่ค่อยได้ใช้บริการรถเมล์ประจำทางของเขากันมากนัก เพราะกลัวหลงทาง  ชื่อเมืองต่าง ๆ ของเขาอ่านแล้วใช่เลย  “ซิงริช” คือภาษาที่คนไทยเรียกสำเนียงการออกภาษาของชาวสิงคโปร์ (Sing+lish) กล่าวคือสำเนียงภาษาอังกฤษที่ออกแนวจีนแนวแขก ฟังยากนิดนึง แต่ก็ฟังได้นะ

IMG_4522

Bukit timah เป็นตำแหน่งเมืองที่ผมเองก็ไม่ทราบว่ามีอะไร เพราะน้องช่างภาพ (เต้) ที่ไปด้วย ไม่ยอมบอก ขอให้เป็นเซอไพร้ส์  พวกเราออกเดินทางด้วยรถเมล์ประจำทาง  เนื่องจากผมใช้บัตรทัวร์ริส จึงทำให้สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้ในบัตรเดียว  ที่นีรถเมล์เป็นรถปรับอากาศทั้งหมด สองชั้นบ้าง ครึ่งชั้นบ้าง  คนสูงอายุก็สามารถใช้บริการได้ไม่ลำบากเพราะภายในรถเมล์ ออกแบบมาให้เตี้ย ไม่ต้องเดินบันไดขึ้นเหมือนรถในเมืองไทย  เว้นแต่รถสองชั้น ซึ่งถ้าเป็นคนสูงอายุ สามารถเลือกนั่งชั้นล่างได้ไม่ลำบากนัก

ใช้เวลาเดินทางราว ๆ 45 นาทีก็มาถึงเมือง Bukit timah เป็นเมืองที่ไม่น่าจะใช่แหล่งท่องเที่ยว เพราะไม่มีปรากฏอยู่ในแผนที่ท่องเที่ยวแต่อย่างใด แล้วน้องพาผมมาทำไม ไกลขนาดนี้??
IMG_4528

 

IMG_4546

ลงจากรถเมล์แลเห็นสะพานเหล็กสีดำพาดตัดผ่านถนนที่ผมยืนอยู่  ถ้าไม่ใช่คนชอบรถไฟ ก็จะยังนึกไม่ออกว่ามาทำไมที่นี่  น้องพามายังสถานีรถไฟ Bukit timah อดีตสถานีรถไฟที่สำคัญของสิงคโปร์  โดยเส้นทางรถไฟที่พาดผ่านนี้ เมื่อไม่นานก่อนยกเลิกการใช้งาน สามารถนั่งรถไฟกลับประเทศไทยได้นะครับ

ปัจจุบันเส้นทางรถไฟที่มาจากประเทศมาเลเซีย จะสิ้นสุดแค่สถานีรถไฟ woodland เท่านั้น  ส่วนที่เหลือต่อจากนั้น ทางสิงคโปร์ได้ทำการตัด และยกเลิกทั้งหมด เปลี่ยนให้เป็น Green Way ใช้เดินทางไกล ฝรั่งนิยมใช้เดินและขี่จักรยานกันมากในเส้นทางนี้  อากาศร้อนชื้นอบอ้าวประกอบกับเป็นช่วงเวลาเที่ยง มันไม่ร้อนแผดเผาเหมือนบ้านเรา แต่ก็ทำให้เหงื่อชุ่มได้ตลอดเวลาเหมือนกัน

เป็นที่หนำใจของน้องเต้แล้ว เราตกลงกันว่าจะนั่งรถเมล์ต่อไปทางด้านใต้ของเกาะสิงคโปร์ อันที่เป็นที่ตั้งของเกาะเซนโตซ่า..  ที่นี่ เราลงและเดินข้ามทะเลกันเลยทีเดียว  การมาเกาะเซนโตซ่านี้ทำได้หลายทางอยู่ รถไฟฟ้า และเดิน เราเลือกเดินกันครับ

น้ำในขวดที่ผมพกพาหมดลงตั้งแต่ตอนที่รอรถเมล์ที่ Bukit timah เราคาดหวังว่าจะมีน้ำฟรีให้เติมที่เซโตซ่า และพบว่ามีให้เติมจริง ๆ โชคดีครับ

 

IMG_4553

จุดเติมน้ำที่เซนโตซ่า อยู่ตรงสุดปลายทางข้ามที่เราเดินไป ทางซ้ายมือ  ผมแนะนำว่าให้พกขวดโตหน่อย เพราะบางจังหวะ อาจจะเหมือนผม ที่คำนวณการใช้น้ำผิดพลาดไปหน่อย จึงเกิดภาวะขาดน้ำไปหลายชั่วโมง

วันนี้ของการเดิน ผมยอมรับว่าอาการป่วยและอาการปวดขากำเริบขึ้นมาอีก แต่ก็พยายามไม่เป็นตัวถ่วง เดินให้ได้มากที่สุด มีบ้างที่เริ่มงอแงกับน้องเต้ เพราะน้องเต้ลุยได้ทุกสถานที่จริง ๆ ผมจึงตัดตัวเองทิ้งไว้ที่หน้าน้ำพุสวย ๆ ปล่อยให้น้องเขาออกไปเดินเก็บภาพสบาย ๆ ตามใจเลย

IMG_4557

หลังจากนั้นเราออกเดินต่อลึกเข้าไปเรื่อย ๆ  สภาพผมตอนนี้ น้องลากพี่ไปไหน พี่ก็ไปได้เท่าที่จะไปนะ ไปไหนต่อไหนเรื่อย เพราะเกิดภาวะน้ำดื่มขาดอีกแล้ว  (ขวดเล็กไป)  แต่สุดท้ายก็ไปเติมน้ำดื่มได้ที่ใต้สถานีรถไฟฟ้าในเซนโตซ่า

 

IMG_4584

กว่าจะหลุดออกมาจากเซนโตซ่า ก็ปาเข้าไปบ่ายมาก ๆ เราตกลงกันว่าจะกลับไปที่ฟู้ดคอร์ทที่ไชน่าทาวน์เช่นเดิม จึงต่อรถไฟฟ้ากลับไปยังที่พัก และเดินย้อนลงมาเพื่อทานข้าวเย็น เหมือนเดิม!!

วันนี้ในช่วงเย็น เราตกลงแยกกันเดินเที่ยว  (ไม่ได้ทะเลาะกันนะ)  คือผม Low Power แล้ว ส่วนน้องยังมีแรงอยู่ เราจึงแยกกันเที่ยว  ผมออกไปซื้อของที่ระลึกในย่านไชน่าทาวน์ ซึ่งก็นั่งรถไฟฟ้าไปแค่ 2 สถานีเท่านั้น (2 ต่อ ต่อละ 1 สถานี) พิเศษสุด วันนี้ ผมเล็งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเด็ดไว้  หาซื้อที่ 7-eleven เรียบร้อยก็มานั่งบนเทอเรสไฮโซติดแม่น้ำ (ที่พักผม) นั่งกินบะหมี่ไป ชมทัศนียภาพไป

บะหมี่มื้อพิเศษผมตีเป็นเงินไทย เกือบ 80 บาท… ถ้วยใหญ่หน่อย รสชาติจัดจ้าน

ผมกับน้องเต้ เจอกันอีกครั้งในช่วงกลางคืน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายสำหรับทริปสิงคโปร์ เราจึงวางแผนกันว่าเช้าพรุ่งนี้จะไปไหนดี… เราจะไปบุกภารตะสิงคโปร์กัน… ตามนี้ งั้นคืนนี้ ราตรีสวัสดิ์ก่อน พบกับวันที่ 3 ตอนอินเดียแดนสิงคโปร์ครับ