สิงคโปร์ครั้งที่ 2 วันส่งท้าย

IMG_4642
image_pdfimage_print

การเดินทางมีเริ่มต้นและย่อมมีที่สิ้นสุด… การมาสิงคโปร์ครั้งที่ 2 ในรอบนี้ บทนี้เป็นวันจบทริป แต่มันยังเช้าอยู่นะ เราไปเที่ยวกันได้อีกเกือบทั้งวัน ไปกันเหอะ

สภาพของผมในวันนี้  คงเหลือสุทธิที่ 65% ทำการเท่านั้น  ด้วยอาการป่วยที่ยังคงไอแรง ๆ อยู่เป็นพัก ๆ ประกอบกับเมื่อวานไปซะใต้สุดสิงคโปร์ ร้อนชื้นได้ใจมาก ถ้าเมื่อคืนออกไปที่มารีน่าเบย์กับช่างภาพเต้..สงสัยวันนี้คงขอนอนจนเช็คเอาท์แน่นอน  กำหนดการวันนี้ก่อนกลับคือเราจะไปลุยภารตะสิงคโปร์กัน ใช่แล้ว นั่นคือ Little India เมื่อครั้งแรกที่มา เพียงแค่ประตูรถไฟฟ้าเปิด ก็โดนคลื่นแห่งกลิ่นตัวซัดเข้าเต็มเบ้าหน้าจนต้องถอยหลังกลับกันมาแล้ว  ครั้งนี้มาทีมเล็ก ขอลุยหน่อยละกัน

IMG_4642

เรานั่งรถไฟฟ้า (สายอะไรจำไม่ได้ละ) มาขึ้นที่ Little India ที่นี่ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเป็นที่อยู่ที่พักของชาวอินเดีย เอางี้ดีกว่า ผมขออ้างอิงจากเว็บไซต์ที่ข้อมูลเชื่อถือได้มาให้อ่านดีกว่าเนอะ

ข้อมูลจาก http://www.go2singapore.net/2012/10/little-india.html

เที่ยวสิงคโปร์ด้วยตัวเอง

เริ่มตั้งแต่สมัยที่ Sir Stamford Raffles ได้เดินทางมาที่ประเทศสิงคโปร์ เหล่าบรรดาลูกเรือก็ติดตามมาลงหลักปักฐานกัน โดยได้มีการแบ่งเขตพื้นที่อยู่อาศัยกันค่อนข้างชัดเจน รวมถึงในสมัยนั้นบริเวณ Little India จะเป็นทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงวัว ซึ่งเจ้าของทุ่งส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย ทำให้มีการจ้างแรงงานชาวอินเดียเข้ามาในสิงคโปร์เป็นจำนวนมาก และ หลังจากนั้นก็ได้มีธุรกิจอื่นๆ ที่เกี่ยวเนื่องตามมา เช่น โรงสีข้าว โรงงานผลไม้กระป๋อง โรงแรมผลิตเครื่องเทศ จึงทำให้ความต้องการแรงงานมีมากขึ้นตามมาด้วย และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของชุมชนชาวอินเดียว ที่เข้ามาอยู่อาศัยในประเทศสิงคโปร์ จนกลายเป็นย่านลิตเติ้ลอินเดียในปัจจุบัน

 

ตามนี้นะครับ

เจ้าน้องเต้.. หลังจากได้นอนหลับพักผ่อนได้ฟื้นแรงคืนกลับมา วันนี้ผมจึงต้องทำใจที่จะต้องเดิน เดิน เดิน ต่อไปกับเจ้าน้องเต้ที่อายุห่างกัน 1 รอบ และยังมีแรงได้เต็มฝีจักร.. ออกเดินถ่ายรูปกันต่อ

IMG_4661

ที่นี่ Little India ผมได้พบว่าต่างจากพาหุรัดบ้านเราเหมือนกัน ยังมีกลิ่นไอของความเป็นอินเดียอย่างแรงกล้า มากกว่าที่ไทยบ้านเรานะครับ  เริ่มต้นด้วยการนั่งรถไฟฟ้ามาโผล่ที่ห้างลิตเติ้ลอินเดียอาเขต.. เดินระวังกันด้วยนะครับ รถยนต์ ผู้คนพลุกพล่านมากพอสมควร เขาว่ากันว่าที่อินเดียก็แบบนี้เหมือนกัน ผมเชื่อนะ!

IMG_4660

เนื่องจากผมไม่ค่อยนิยมชมชอบสินค้าจากอินเดียเท่าไร จึงขอเดินชมไปพลาง หลบการเดินเบียดกับผู้คนไปพลางนะครับ สองข้างทางที่ผ่านมา ผมเริ่มสังเกตว่าที่นี่มีช่างตัดเย็บเสื้อผ้าอยู่ริมทางเยอะมาก เดาว่าคงจะสามารถแก้ไขเสื้อผ้าได้ทันทีหลังจากซื้อออกมาจากร้าน

IMG_4683

คะแนนความสะอาดของ Little India นี้ผมให้ 3.5 ดาว ดีกว่า…เพราะเทียบกลับแหล่งอื่นที่เดิน ๆ มา ที่นี่ก็ยังไม่สะอาดมากเท่าไรนะครับ หรือว่าผมไปช่วงที่ตลาดเพิ่งวาย!  อันนี้มิรู้เช่นกัน

มีวัดแขกดัง ๆ หลายวัดนะครับ แต่ผมไม่เข้าเลยสักวัด ขอเดินผ่าน…ทำไมล่ะ  นักท่องเที่ยวเยอะมากครับ… ผมขอไม่เบียดกับผู้คน ณ อากาศร้อนชื้นแบบนี้ก็แล้วกัน มันเหนอะหนะมากนะนาย

เดินไปเรื่อย ๆ จนเห็นว่าผู้คนเริ่มบางตาลง จึงทำให้รู้ว่า เราเดินเลยเขตเมือง Little India ออกมาแล้ว ใช่เลย..เรากำลังมุ่งหน้าต่อไปยังห้างมุสตาฟา..  ไปทำอะไร ก็ไปเดินดูน้ำหอมสิครับ ถามว่าซื้อไหม ตอบเลยว่า คาดว่าจะไม่ซื้อ เพราะเกรงว่าจะเกิดปัญหาตอนขากลับเพราะพวกผมไม่ได้ซื้อโหลดใต้ท้องเครื่องบินมาด้วย สิ่งที่ทำได้คือเดินสำรวจราคาเท่านั้น

น้ำหอมที่นี่ ขึ้นชื่อหลายกระแส… บางกระแสก็ว่า น้ำหอมตกเกรด   น้ำหอมผสม  บางกระแสก็ว่าน้ำหอมโละเก่าเก็บ  สำหรับผม ผมคิดว่า ประเทศสิงคโปร์คงไม่ต้องการให้ชื่อเสียงของเขายับเยินด้วยเรื่องนี้นะครับ นานาจิตตังดีกว่า ส่วนผม คงไปเลือกซื้อที่ดิวตี้ฟรีของสิงคโปร์ดีกว่า ปลอดภัย เอาขึ้นเครื่องได้ด้วย โอเคเนอะ

เดินอยู่ที่นี่ไม่นานเท่าไร

เราก็ต้องเดินทางกลับไปยังย่านไชน่าทาวน์ เพื่อ!.. ทานข้าวบ่ายครับ…อาเมน… เราฝากท้องในทริปนี้ไว้กับร้านที่ไชน่าทาวน์จริง ๆ ไป ไปกัน

IMG_4635

 

กลับมาที่ย่านไชน่าทาวน์อีกรอบ… จัดการกับก๊วยเตี๋ยวอะไรก็ไม่รู้ ชี้ ๆ สั่ง ๆ ไป พอกินได้อยู่ จนอิ่มหนำสำราญ ก็ออกมายืนเก้ ๆ กัง ๆ ที่หน้าศูนย์อาหาร  ผมกับเต้ตกลงกันว่าจะเดินไปถ่ายตึกแดงใกล้ ๆ นี้  แล้วค่อยกลับไปเอากระเป๋า

IMG_4596

ไชน่าทาวน์ตอนบ่าย ร้อน ๆ ชื้น ๆ

IMG_4613 IMG_4621 IMG_4626

เดินถ่ายภาพวนเป็นวงกลมจนหนำใจ  ก็ได้เวลาที่จะต้องกลับไปเอากระเป๋าเดินทางที่ฝากไว้แล้ว  เดินอีกแล้วเหรอ ผมคิด.. รถเมล์ก็ไปได้ อย่างน้อย 2 ป้ายนะ  แต่คิดไปคิดมา ก็เดินกันมาครึ่งค่อนทางแล้ว.. เอ้าเดินต่อไป

กลับมารับกระเป๋า ร่ำลากับเจ้าของที่พักเรียบร้อย  เราสองคนลากกระเป๋าผ่านสถานีคาร์กคีย์ มุ่งหน้าสู่ชางงีแอร์พอร์ต ทริปนี้เป็นอันจบลงเพียงเท่านี้ครับ
ห้วนไป

เอ้า ๆ ต่ออีกนิด ณ ท่าอากาศยานชางงี  เราพบว่า.เราได้รับข่าวดีนั่นคือ ไฟล์ทดีเลย์  2 ชั่วโมง.. อาเมน.. ก็นั่ง ๆ นอน ๆ กันไปสิครับเจ้านาย  ผมดูอาการตัวเองแล้ว ยาอมแก้ไอที่ซื้อมาจากห้างแถวบูกิตติมาก็ใกล้จะหมดลงแล้ว  อาการไอของผมเริ่มมาเยือนอีก พยายามอดทน แต่สังขารมันก็ฟ้องแล้วว่า  “กูก็จะไม่ไหวแล้วนะเจ้าของร่าง”  น้ำหอมซื้อมาเรียบร้อยแล้ว กระเป๋าที่เพื่อนฝากซื้อก็เหน็บมาเรียบร้อยแล้ว ..เครื่องไม่มา เซ็งครับ

รอกับไปจนครบ 2 ชั่วโมง ตม. ของสิงคโปร์ก็เปิดให้เราเอาของสแกน…แล้วผมก็ไม่รอด หุหุหุ เขาสงสัยวัตถุบางอย่างในกระเป๋า ขอให้ผมเปิด..ได้ ยินดี ผมก็เปิดเลย เปิดไปจนถึงก้น สรุปว่าไม่เจออะไรเลย.. พอตอนจะเก็บ ทำไมไม่ช่วยกูเก็บวะ…ก็เลยต้องนั่งแพ็คใหม่ตรงข้าง ๆ ตม. เขานั่นแหละ

 

ขึ้นเครื่องได้นี่ เหมือนสวรรค์.. แต่แล้วสิ่งที่ทำให้ต้องแอบหัวเราะคือ.. คนข้าง ๆ ผมก็ป่วยเหมือนผมเช่นกัน ไอโขก ๆ แล้วเอาแมสใส่ปิดปากไว้เหมือนผมอีกต่างหาก

รอบหน้า… ไว้เจอกันใหม่ นะ สิงคโปร์